«Δυο γυναίκες χορεύουν» - Άννα Βαγενά & Γιασεμί Κηλαηδόνη στο Θέατρο Παλαιάς Ηλεκτρικής

Το έργο «Δυο γυναίκες χορεύουν», του Καταλανού συγγραφέα Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ ι Ζουρνέτ, που θεωρείται από τους κορυφαίους της σύγχρονης ισπανικής θεατρικής γραφής, θα παρουσιαστεί σε θέατρα της Ελλάδας, στο πλαίσιο περιοδείας.

Η παράσταση γνωρίζει μεγάλη επιτυχία στο θέατρο «Μεταξουργείο», όπου παίζεται την τρέχουσα θεατρική περίοδο, αλλά σε όλες σχεδόν τις πρωτεύουσες της Ευρώπης, όπου έχει παιχτεί.

Στην παράσταση, συναντιώνται θεατρικά ξανά, μετά από δεκατέσσερα χρόνια (Γυάλινος Κόσμος 2005), η Άννα Βαγενά και η Γιασεμί Κηλαηδόνη, με την σκηνοθετική καθοδήγηση του σημαντικού Σέρβου σκηνοθέτη Nebojsa Bradic, ο οποίος επίσης είχε σκηνοθετήσει τότε την παράσταση του «Γυάλινου Κόσμου».

Δευ 13/5 στις 21:00 στο Θέατρο Παλαιάς Ηλεκτρικής - Βόλος
Εισιτήρια: Viva.gr
Η Άννα Βαγενά λέει χαρακτηριστικά:
«Μετά από τόσα χρόνια συναντιέμαι πάλι με την κόρη μου, τη Γιασεμί, επί σκηνής. Είμαι ευτυχής γιατί βλέπω στο πρόσωπό της μια ώριμη ηθοποιό, μια άξια συνάδελφο. Όσο για τον σκηνοθέτη μας, τον Nebojsa, μας συνδέει βαθιά φιλία από το 1997, που ήταν διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου της Σερβίας κι εγώ παρουσίασα σε αυτό τον «Γάμο». Είναι τιμή μας, που ένας τόσο σημαντικός σκηνοθέτης της Σερβίας, σκηνοθετεί ξανά στη χώρα μας και στο θέατρό μας.»

Μια παράσταση με επίκεντρο την ανθρώπινη μοναξιά, είτε ως φυσική εξέλιξη της ζωής, είτε ως βίαιο περιστατικό που παγώνει τον χρόνο. Δυο γυναίκες ξένες η μια με την άλλη, συναντιούνται τυχαία και χωρίς να το καταλάβουν αρχίζουν να συνδέονται στενά. Δύο προσωπικότητες, εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους, ηλικία, μνήμες, επιθυμίες, με μόνο κοινό τη μοναξιά τους, βρίσκονται και ανατρέπουν μαζί τις ζωές τους.

Στο έργο, το γέλιο και η συγκίνηση εναλλάσσονται γοργά. Ένα έργο γεμάτο τρυφερότητα, χιούμορ και πικρία, ακριβώς όπως η ίδια η ζωή.

Το κείμενο είναι έντονο και δυνατό, να γελάς φωναχτά και μετά να ανατριχιάζεις, να σωπαίνεις. Τα σκηνικά απλά, ένα σαλόνι ενός παλιού ζεστού σπιτιού, τα οποία δημιουργούν αίσθημα οικειότητας στο θεατή. Μια παράσταση η οποία, αν και διαδραματίζεται μέσα σε ένα δωμάτιο, αποτελεί παράθυρο στον κόσμο και στα ανθρώπινα συναισθήματα.

Κριτική για την παράσταση
«Μια παράσταση με επίκεντρο την ανθρώπινη μοναξιά, είτε ως φυσική εξέλιξη της ζωής, είτε ως βίαιο περιστατικό που παγώνει τον χρόνο. Δυο γυναίκες ξένες η μια με την άλλη, συναντιούνται τυχαία και χωρίς να το καταλάβουν αρχίζουν να συνδέονται στενά. Μια παράσταση η οποία, αν και διαδραματίζεται μέσα σε ένα δωμάτιο, αποτελεί παράθυρο στον κόσμο και στα ανθρώπινα συναισθήματα.

Η Άννα Βαγενά υποδύεται μια ηλικιωμένη γυναίκα που έχει βρει συντροφιά και παρηγοριά στη συλλογή της από κόμικς. Η συλλογή της αυτή συμβολίζει για την ίδια τη νιότη της, τις στερήσεις και υποχωρήσεις στη ζωή της, καθώς και όλες εκείνες τις μικρές ανούσιες «βλακείες» που ομορφαίνουν τις ημέρες μας και μας δίνουν λόγο ύπαρξης. Για εκείνη η συλλογή αυτή είναι προσωπική της υπόθεση. Κανένας δεν πρέπει να την πειράζει ή να την αγγίζει, μοναχά η ίδια. Έχει δυο παιδιά, τα οποία έχουν φτιάξει τις οικογένειές τους, απορροφημένα από το σύγχρονο τρόπο ζωής που δεν αφήνει περιθώρια χρόνου για εκδρομές και επισκέψεις.

Η Γιασεμί Κηλαηδόνη είναι μια νεαρή γυναίκα, η οποία έχει γνωρίσει τη ζωή μέσα από το πιο σκληρό της πρόσωπο. Στην προσπάθειά της να κρατηθεί και να τη νικήσει, κάνει κάποιες δουλειές περιστασιακές και προσπαθεί να έρθει στην ίδια τη συχνότητα με τον κόσμο που συναναστρέφεται. Είναι μια γυναίκα, πρώην δασκάλα σε δημοτικό, η οποία προσπαθεί κάθε μέρα να ξορκίσει τους δαίμονές της, να συγχωρέσει και να αποδεχτεί. Μόνη και εκείνη, μόνη και πληγωμένη μετά το χαμό του μονάκριβου παιδιού της.

Η ρουτίνα και των δυο τους ανατρέπεται όταν η νεαρή γυναίκα προσλαμβάνεται από την κόρη της ηλικιωμένης προκειμένου να της καθαρίζει το σπίτι. Μέσα από συγκρούσεις και ξεσπάσματα, όπως συμβαίνει σε κάθε νέα αλλαγή των ισορροπιών, οι δυο αυτές γυναίκες καταφέρνουν να σπάσουν το φράγμα της σιωπής τους και ανοίγονται η μια στην άλλη. Σαν να απαλαίνει ο πόνος όταν έχεις κάποιον να το μοιράζεσαι. Μαζί θα χορέψουν υπό τις μελωδίες των τραγουδιών του Φρανκ Σινάτρα και του Ρόμπι Γουίλιαμς, στο δικό τους ευτυχισμένο ρυθμό, αλλά αυτή τη φορά θα έχουν η μια την άλλη για οικογένεια, φιλία και συντροφικότητα. Και ο δικός τους χορός θα είναι εύθυμος, ατελείωτος, λυτρωτικός σαν την κάθαρση στις αρχαίες τραγωδίες.

Ένα έργο γεμάτο τρυφερότητα, χιούμορ και πικρία, ακριβώς όπως η ίδια η ζωή. Το κείμενο είναι έντονο και δυνατό, να γελάς φωναχτά και μετά να ανατριχιάζεις, να σωπαίνεις. Τα σκηνικά ήταν απλά, ένα σαλόνι ενός παλιού ζεστού σπιτιού, τα οποία δημιουργούσαν αίσθημα οικειότητας στο θεατή.

Η Άννα Βαγενά συναισθηματική και στριφνή, όπως επιβάλλεται από το χαρακτήρα που υποδύεται, με ψυχολογικές διακυμάνσεις που σε τρελαίνουν και σε μαγεύουν. Με λίγα λόγια, απλά υπέροχη. Η Γιασεμί Κηλαηδόνη απόμακρη και άκαμπτη μέχρι την αποκάλυψη της τραγωδίας της, όπου καταφέρνει την κορύφωση του χαρακτήρα της με συναίσθημα και αξιοπρέπεια. Εξαιρετική και αντάξια παρτενέρ της μητέρας της, για την επιβεβαίωση του κανόνα «Το μήλο... κάτω από τη μηλιά...». 

Ο Νεμπόισα Μπράντιτς σκηνοθέτησε μια παράσταση εστιάζοντας στη δύναμη της ζωής και της επιλογής. Οι χαρακτήρες αναπτύχθηκαν στο σύνολό τους, χωρίς να μείνουν αναπάντητα ερωτήματα μέσα μας, αφήνοντάς μας στο τέλος βαθιά συγκίνηση χωρίς όμως ίχνος στεναχώριας.

Μια θεατρική πρόταση για όλες τις ηλικίες που θα θυμάστε για καιρό, με μοναδικές ερμηνείες και ένα θεατρικό κείμενο του Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ Ζουρνέτ, το οποίο αξίζει να γνωρίσετε.» 31/1/2019 Χάρις Μολυβιάτη.