Καταγγελία: Έστησαν ενέδρα θανάτου σε σερβιτόρο ταβέρνας στον Αγνώντα Σκοπέλου λόγο ανταγωνισμού! (Photo)

Αποκλειστική καταγγελία στο  www.VolosEvents.GR
Ενέδρα θανάτου έστησαν ανταγωνιστές ταβέρνας στον Αγνώντα Σκοπέλου σε σερβιτόρο άλλης ταβέρνας με το πρόσχημα ότι δουλεύει καλά και πρέπει να φύγει απο την εν λόγο παραδιπλανή ταβέρνα.

Συγκεκριμένα την τετάρτη 4 Ιουλίου ο Ζώης Γεωργίου μετά το πέρας της εργασίας του στο εστιατόριο "Mouria", ο ιδιοκτήτης και ένας ακόμη άνδρας άλλου καταστήματος του Αγνώντα, του έστησαν καρτέρι θανάτου για λόγους ανταγωνισμού. 

Τον ακολούθησαν με αυτοκίνητο την ώρα που ο σερβιτόρος αναχωρούσε με μηχανή μεγάλου κυβισμού αναπτύσσοντας μεγάλη ταχύτητα. Ο ζώης Γεωργίου σταμάτησε το δίτροχο όχημά του, κατέβηκε ο ιδιοκτήτης με ακόμη έναν άνδρα από το όχημα τους, τον εσπρωξαν και τον έριξαν κάτω με τη μηχανή, τον ξυλοκόπησαν στον αυχένα & στο πρόσωπο βρίζοντάς τον οτι πρέπει να φύγει από τα "μέρη" τους γιατί κάνει καλά τη δουλεια του και τράπηκαν σε φυγή.

Ο σερβιτόρος μη μπορώντας να αντιδράσει κάλεσε βοήθεια με το τηλέφωνο από τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου που εργάζεται.

Στο σημείο βρέθηκαν ο ιδιοκτήτης και εργαζόμενοι όπου τον μετέφεραν στο νοσοκομείο με υψηλή πίεση και του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες από τους γιατρούς.

Οι δράστες συλλήφθησαν , πέρασαν αυτόφορο και έγιναν οι απαραίτητες μυνήσεις εναντίον τους.

*Να σημειωθεί πως κάθε καλοκαίρι πολλά είναι τα κρούσματα επίθεσης σε ανταγωνιστικές επιχειρήσεις λόγο της σχετικά σύντομης σεζόν και των οικονομικών αδιέξοδων που βρίσκονται επιχειρήσεις και επιχειρηματίες.

Οι πράξεις αυτές καταδικάζονται ως βίαιες, ανάρμοστες και αντικοινωνικές. Πλήττουν τον τουρισμό μας και καλό θα ήταν οι διαφορές να λύνοται με πιο ανθρώπινο τρόπο για το καλό του συνόλου και την ομαλή λειτουργία των κατάστημάτων εστίασης και άλλων επιχειρήσεων.

Καταγγέλων Γ.Δ
Δείτε ΕΔΩ ποια είναι τα δικαιώματά σας σε περίπτωση που σας συμβεί κάτι ανάλογο.

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 299 παρ.1 του ΠΚ, όποιος με πρόθεση σκότωσε άλλον, τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη και, κατά τη διάταξη του άρθρου 27 του ίδιου Κώδικος, με πρόθεση πράττει όποιος θέλει την παραγωγή των περιστατικών που κατά το νόμο απαρτίζουν την έννοια κάποιας αξιόποινης πράξεως και επίσης όποιος γνωρίζει ότι από την πράξη του ενδέχεται να παραχθούν τα αυτά περιστατικά και τα αποδέχεται. 


Από τις διατάξεις αυτές, προκύπτει ότι το έγκλημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση προϋποθέτει, αντικειμενικά μεν την αφαίρεση ζωής άλλου, με θετική ενέργεια ή και ακόμη με την παράλειψη ενέργειας που οφείλεται από το νόμο και υποκειμενικά δόλο, άμεσο ή ενδεχόμενο, που συνίσταται, ο μεν άμεσος, στη γνώση και τη θέληση των στοιχείων της πράξεως, δηλαδή της θανατώσεως του άλλου, ο δε ενδεχόμενος, στην αποδοχή του ενδεχομένου αποτελέσματος της θανατώσεως του άλλου. Ειδικότερα, επί ενδεχομένου δόλου, ο υπαίτιος δεν θέλει μεν ούτε επιδιώκει το εγκληματικό αποτέλεσμα, το προβλέπει όμως ως ενδεχόμενη συνέπεια της ενέργειας ή παραλείψεως του και το αποδέχεται. Απαιτείται δηλαδή πρόβλεψη του εγκληματικού αποτελέσματος και αποδοχή του. 

Η αποδοχή ειδικότερα του εγκληματικού αποτελέσματος, αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο της έννοιας του ενδεχόμενου δόλου και εννοιολογικά είναι εντελώς διαφορετική από την πεποίθηση (πίστη) ή την ελπίδα ή την ευχή αποφυγής του (μη επελεύσεώς του), η οποία πεποίθηση, ελπίδα ή ευχή, αποτελεί, κατά το άρθρο 28 του ΠΚ, στοιχείο της ενσυνείδητης αμέλειας, αλλά και την ειδοποιό διαφορά μεταξύ του ενδεχόμενου δόλου και ενσυνείδητης αμέλειας, αφού η πρόβλεψη του εγκληματικού αποτελέσματος αποτελεί κοινό και των δύο τούτων στοιχείο. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 42 παρ. 1 και 299 του ΠΚ, προκύπτει ότι το έγκλημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση, βρίσκεται σε απόπειρα, όταν εκείνος που το αποφάσισε, επιχειρεί πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτελέσεώς του, τέτοια δε θεωρείται κάθε ενέργεια του δράστη ή παράλειψη οφειλόμενης ενεργείας αυτού (άρθρο 15 ΠΚ), η οποία σε περίπτωση επιτυχούς εκβάσεώς της οδηγεί στην πραγμάτωση της αντικειμενικής του υποστάσεως, επιφέρει δηλαδή τη θανάτωση του παθόντος, καθώς και εκείνη, η οποία τελεί σε τέτοια συνάφεια ή σε τέτοιο οργανικό σύνδεσμο με την ανωτέρω πράξη (ενέργεια ή παράλειψη), ώστε, κατά τη φυσική αντίληψη των πραγμάτων, μπορεί να θεωρηθεί ως αναπόσπαστο τμήμα και συστατικό μέρος αυτής, ενόψει του όλου σχεδίου του δράστου. 

Τέλος, κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του Ν. 2168/1993, όπλα θεωρούνται και τα αντικείμενα που είναι πρόσφορα για επίθεση ή άμυνα και ιδιαίτερα τα αναφερόμενα στη διάταξη αυτή, μεταξύ των οποίων και κάθε πυροβόλο όπλο (παρ. 1α). Κατά τα άρθρα 10 παρ. 1 και 11, και 13α του ίδιου Ν. 2168/93, απαγορεύεται να φέρονται όπλα ή άλλα είδη που προβλέπονται στο άρθρο 1 του νόμου αυτού. Ειδικά, η οπλοφορία περιστρόφων ή πιστολιών, επιτρέπεται, κατά τα οριζόμενα στη διάταξη της παραγράφου 6 του άρθρου 10 του πιο πάνω νόμου, μετά από άδεια της αρμόδιας αστυνομική αρχή του τόπου κατοικίας ή διαμονής του αιτούντος. Οι κατά παράβαση των διατάξεων αυτών φέροντες όπλα τιμωρούνται, σύμφωνα με το άρθρο 13α του ίδιου νόμου, "με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον 200.000 δραχμών". 

Σύμφωνα δε με τη διάταξη του άρθρου 14 του ν.2168/1993 "όποιος με χρήση όπλου ή άλλου αντικειμένου αναφερομένου στον παρόντα νόμο διαπράξει κακούργημα ή πλημμέλημα από δόλο ή αμέλεια και καταδικασθεί, ανεξάρτητα από την ποινή που επιβάλλεται γι' αυτό, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι το έγκλημα της οπλοχρησίας αποτελεί εξωτερικό όρο του αξιοποίνου της πράξεως που τελέσθηκε με αυτήν και δεν είναι αυτοτελές και ανεξάρτητο από αυτήν, αλλά παρεπόμενό της, για το λόγο ότι προϋποθέτει καταδικαστική απόφαση για την πράξη και δεν νοείται τέλεσή του χωρίς να υπάρχει και να τιμωρείται η κύρια πράξη. Ως χρήση του όπλου νοείται η χρησιμοποίηση αυτού σύμφωνα με τον ειδικό προορισμό του. Έτσι, οπλοχρησία συνιστά και ο πυροβολισμός κατ' ανθρώπου, έκτου οποίου επέρχεται ο θάνατος ή ο τραυματισμός αυτού.